Uiterlijk
Wanneer we het over de tijger hebben, bewonderen de mensen vaak de kracht en de schoonheid van dit dier. Maar laten we deze verpakking eens van wat dichterbij bekijken.
- De Schutkleur
Een schutkleur hebben de meeste zoogdieren om zo volledig mogelijk op te gaan in hun omgeving, waardoor ze veel moeilijker waar te nemen zijn. In het geval van de tijger, die van droge bossen tot regenwouden en mangrovebossen leeft, is oranje dus ideaal.
Maar waarom dan deze strepen? Een leeuw heeft deze blijkbaar niet nodig. Deze strepen hebben dan ook alles te maken met de lichtinval in bossen en wouden: De tijger kan zich, dankzij de afwisseling van het zwart en het oranje nog beter verstoppen doordat zijn schaduw "gebroken" wordt.
Iets opmerkelijks is dat de strepen voor de tijger hetzelfde zijn als vingerafdrukken voor ons: er is geen enkel patroon aan die van een andere tijger gelijk. Deze strepen staan ook in zijn huid: wanneer we een tijger zouden kaalscheren zouden we nog steeds zijn strepenpatroon zien. Bijgevolg zal deze onfortuinlijke tijger dus terug hetzelfde patroon krijgen als voor zijn scheerbeurt.
De schutkleur van een tijger hoeft echter niet oranje te zijn. Zo bestaan er ook witte tijgers en zwarte tijgers. Het zijn genetische kenmerken die oorspronkelijk enkel voorkwamen bij de Bengaalse tijger, maar de laatste tijd komen zij ook voor bij andere ondersoorten van de tijger, voornamelijk bij de Siberische tijger
- De poten
De poten zijn voor de tijger essentieel om in leven te blijven. Hij heeft ze niet alleen nodig om achter zijn prooi aan te sprinten, maar ook om het te besluipen, in bomen te klimmen, eventueel vechten ... Met andere woorden: de achterpoten zijn onontbeerlijk voor een gezonde tijger.
Om al deze acties zonder veel moeite uit te voeren, is de tijger voorzien van grote intrekbare klauwen. De tijger kan ze, zoals een gewone kat, intrekken, maar hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk?
We hebben hiervoor slechts 2 spieren nodig: de biceps en de triceps.
Wanneer de nagel ingetrokken is, gaat de biceps zich opspannen en triceps ontspannen, hierdoor ontstaat een kettingreactie van de 3 botten waardoor de nagel wordt ingetrokken en beschermd.
Wanneer de nagel uitgetrokken is, gaat de triceps zich opspannen en de biceps ontspannen, waardoor de nagel door dezelfde kettingreactie naar buiten komt.
De tijger heeft om te sluipen ook nog een extra handigheidje: kussentjes.
Deze kussentjes zijn zacht genoeg om het geluid dat de tijger maakt bij het lopen te dempen en bijna onhoorbaar te maken. Tegelijkertijd zijn ze toch nog sterk genoeg om niet gewond te raken wanneer de tijger over oneffenheden, zoals takken en stenen, loopt.
Een schutkleur hebben de meeste zoogdieren om zo volledig mogelijk op te gaan in hun omgeving, waardoor ze veel moeilijker waar te nemen zijn. In het geval van de tijger, die van droge bossen tot regenwouden en mangrovebossen leeft, is oranje dus ideaal.
Maar waarom dan deze strepen? Een leeuw heeft deze blijkbaar niet nodig. Deze strepen hebben dan ook alles te maken met de lichtinval in bossen en wouden: De tijger kan zich, dankzij de afwisseling van het zwart en het oranje nog beter verstoppen doordat zijn schaduw "gebroken" wordt.
Iets opmerkelijks is dat de strepen voor de tijger hetzelfde zijn als vingerafdrukken voor ons: er is geen enkel patroon aan die van een andere tijger gelijk. Deze strepen staan ook in zijn huid: wanneer we een tijger zouden kaalscheren zouden we nog steeds zijn strepenpatroon zien. Bijgevolg zal deze onfortuinlijke tijger dus terug hetzelfde patroon krijgen als voor zijn scheerbeurt.
De schutkleur van een tijger hoeft echter niet oranje te zijn. Zo bestaan er ook witte tijgers en zwarte tijgers. Het zijn genetische kenmerken die oorspronkelijk enkel voorkwamen bij de Bengaalse tijger, maar de laatste tijd komen zij ook voor bij andere ondersoorten van de tijger, voornamelijk bij de Siberische tijger
De poten zijn voor de tijger essentieel om in leven te blijven. Hij heeft ze niet alleen nodig om achter zijn prooi aan te sprinten, maar ook om het te besluipen, in bomen te klimmen, eventueel vechten ... Met andere woorden: de achterpoten zijn onontbeerlijk voor een gezonde tijger. Om al deze acties zonder veel moeite uit te voeren, is de tijger voorzien van grote intrekbare klauwen. De tijger kan ze, zoals een gewone kat, intrekken, maar hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk?
We hebben hiervoor slechts 2 spieren nodig: de biceps en de triceps. Wanneer de nagel ingetrokken is, gaat de biceps zich opspannen en triceps ontspannen, hierdoor ontstaat een kettingreactie van de 3 botten waardoor de nagel wordt ingetrokken en beschermd. Wanneer de nagel uitgetrokken is, gaat de triceps zich opspannen en de biceps ontspannen, waardoor de nagel door dezelfde kettingreactie naar buiten komt.
De tijger heeft om te sluipen ook nog een extra handigheidje: kussentjes.
Deze kussentjes zijn zacht genoeg om het geluid dat de tijger maakt bij het lopen te dempen en bijna onhoorbaar te maken. Tegelijkertijd zijn ze toch nog sterk genoeg om niet gewond te raken wanneer de tijger over oneffenheden, zoals takken en stenen, loopt.