De voortplanting en jongen

Tijgers paren het hele jaar door, maar ze hebben een vruchtbaarheidspiek in oktober-november en maart-mei.
Het bevruchtingsritueel van tijgers verschilt sterk van dat van mensen: wanneer het wijfje bronstig is, laat ze geursporen en andere kenmerken achter op de grenzen van haar territorium. Ze maakt ook gebruik van geluidssignalen, wat vergelijkbaar is met zangvogels. Ook de mannetjes maken geluid, maar deze zijn luider, korter en van dieper uit de keel. Wanneer mannetjes de signalen opmerken, zullen ze het territorium van het wijfje binnendringen. Wanneer deze techniek niet werkt, zal het wijfje haar territorium in de steek laten en zelf naar een mannetje op zoek gaan.

Wanneer ze elkaar gevonden hebben, ontmoeten ze elkaar meerdere keren per dag om te paren. Ze gebruiken de nacht om te gaan jagen en eten te zoeken. Wanneer er nog een tweede mannetje op de proppen komt, zullen ze elkaar proberen weg te jagen en eventueel vechten, waarbij de sterkste overwint en mag blijven. Tijgers zijn overigens nooit homoseksueel, wat bij bv. antilopen wel het geval zou kunnen zijn.

Wanneer het wijfje niet langer loops is, gaan ze elk terug naar hen eigen territorium. De eerste 2,5 weken is het niet zichtbaar of ze zwanger is of niet. Pas de laatste 10 dagen wordt haar dikke buik echt zichtbaar. Na 103 dagen worden er 2 of 3 jongen geboren (gemiddeld 2,9 bij gewone en 2,75 bij witte tijgers). Ze worden geboren op een goed verstopte plaats zoals een overhangde rots, grotten en soms zelfs verlaten gebouwen. De jongen worden geboren met tussenpozen van 10 à 20 minuten, dus na een uur zit de bevalling erop. De moeder vult haar energie meestal terug aan door de vruchwaterzak, de placenta en de navelstreng terug op te eten. De volgende dag gaat ze al terug jagen.
Bij de eerste bevalling verwerpt de moeder haar jongen meestal en laat ze hen aan hun lot over. Na de 2de worp hebben ze al wat meer ervaring en gaat het al beter. Vanaf hun 3de worp zijn het volleerde moeders geworden. De moeders kunnen na 18 tot 20 maanden na de bevruchting pas terug loops worden.
Het uitblijven van hen bronst kan ook wel eens te maken hebben met stress.

De jongen beginnen snel met hun opvoeding: na 9 tot 30 minuten brullen de jongen voor het eerst. De jongen drinken in het begin enkel melk en na 40 dagen krijgen de jongen hen eerste stukjes vlees, maar ze blijven nog steeds veel melk drinken. Na 90 tot 100 dagen leven ze volwaardig op vlees. Ze hebben dan ongeveer 1 kilogram vlees per dag nodig.

Zolang de moeder jongen heeft, is ze ongelooflijk onvoorspelbaar en gevaarlijk, ze zal zonder angst elk individu dat in de buurt komt zonder angst aanvallen en doden als het nodig is.